Proces, w którym stopiony metal zastyga w ukształtowanym odlewie, jest procesem złożonym. Pierwszy metal, który zastyga na powierzchni formy, jest zazwyczaj drobnoziarnisty i gęsty ze względu na chłodzenie z powierzchni formy. W miarę krzepnięcia stopiony metal kurczy się. Jeśli wystarczająca ilość ciekłego metalu nie zostanie dostarczona do frontu krzepnięcia, utworzą się pory. To zębate krzepnięcie przypomina las rozgałęzionych drzew; jest to najczęstszy sposób krzepnięcia w odlewach komercyjnych. Podczas chłodzenia, te wgłębienia rosną razem, utrudniając stopionemu metalowi przepływ do pozostałych niewypełnionych obszarów międzydendrytycznych. Gdy ciecz uwięziona w tych odizolowanych obszarach zamarza, tworzy się porowatość. Powstawanie porowatości "skurczowej" jest częstym zjawiskiem w odlewach stopowych.
Skurcz krzepnięcia staje się bardziej wyraźny wraz ze wzrostem złożoności kształtu. Inżynier odlewnik może zaprojektować wlew i piony, które zmaksymalizują ilość ciekłego metalu doprowadzanego do wewnętrznych obszarów odlewu i zminimalizują porowatość skurczową. Jednak natura i kształt rzeczywistych części sprawiają, że całkowite wyeliminowanie porowatości skurczowej jest zadaniem niemożliwym.