Atmosferisch carbureren.

Wat we doen

Gasatmosferisch carboneren

Carboneren wordt uitgevoerd door het metaal gedurende een vooraf bepaalde tijd te verwarmen in een koolstofrijke atmosfeer boven de transformatietemperatuur. Na het carboneren worden de onderdelen afgeschrikt om de gecarboneerde oppervlaktelaag te harden. De kern blijft onaangetast.

Het is een veel toegepast proces voor het harden van het oppervlak van koolstofarm staal. Het industriële belang van carboneren blijkt uit het marktaandeel ervan: een derde van alle warmtebehandelingen voor het harden bestaat uit carboneren en harden.

Voordelen van atmosferisch carboneren

Door carboneren en afschrikken ontstaan harde oppervlakken die slijtvast zijn. Bovendien wordt schade door stootbelasting voorkomen dankzij een zachtere kern. In tegenstelling tot andere oppervlaktehardingsprocessen wordt dit proces meestal toegepast voor grote hardingsdieptes.

Toepassingen & materialen

Typische toepassingen omvatten transmissietandwielen en -assen voor de automobielindustrie, windturbine- en pompcomponenten en alle toepassingen waarbij componenten gedurende lange perioden en onder hoge impactbelastingen moeten functioneren. Een breed scala aan staalsoorten kan gecarboneerd worden. De unieke combinatie van een hard slijtvast oppervlak en een taaie kern kan worden geregeld door de keuze van legeringselementen en procesparameters.

Voorbeelden:

Atmospherisch carboneren: procesdetails

Carboneren is een thermochemisch diffusieproces dat koolstof toevoegt aan het oppervlak van een laagkoolstofstaal (doorgaans 0,25% koolstof) met andere legeringselementen. De koolstofdiffusiediepte en de gerelateerde effectieve hardingsdiepte (EHD) kunnen variëren van ondiep, vaak minder dan 2 mm, tot diepere dieptes van 4 tot 6 mm. Het gehele proces wordt in drie fasen toegepast:

• Een thermochemisch proces in een kameroven met geïntegreerde afschrikking om het oppervlak te verrijken in een koolstofrijke omgeving in een temperatuurbereik van 880 tot 980°C.
• Het harden vindt plaats na het afkoelen in olie, een polymeer-wateroplossing of zout.
• Vervolgens vindt er een temperbewerking plaats. De tempertemperatuur en de verblijftijd bij die temperatuur zijn afhankelijk van de productvereisten en de toepassing. Het temperproces minimaliseert piekspanningen en vermindert het ontstaan van scheuren.