Inductieharden.

Wat we doen

Inductieharden

Inductieharden wordt gebruikt om de mechanische eigenschappen van staalcomponenten in een specifiek gebied te verbeteren. Typische toepassingen zijn aandrijflijnen, ophanging, motoronderdelen en stempels. Inductieharden is uitstekend geschikt voor het repareren van garantieclaims/veldstoringen. De belangrijkste voordelen zijn verbeteringen in sterkte, vermoeidheid en slijtvastheid in een gelokaliseerd gebied zonder dat het onderdeel opnieuw ontworpen hoeft te worden.

Voordelen van inductieharden

Bij uitstek geschikt voor onderdelen die zwaar worden belast. Inductie zorgt voor een hoge oppervlaktehardheid met een diepe hardlaag die extreem hoge belastingen aankan. De vermoeiingssterkte wordt verhoogd door de ontwikkeling van een zachte kern omgeven door een extreem taaie buitenlaag. Deze eigenschappen zijn wenselijk voor onderdelen die onderhevig zijn aan torsiebelasting en oppervlakken die onderhevig zijn aan stootkrachten. De inductiebewerking wordt één onderdeel per keer uitgevoerd, waardoor de dimensionale beweging van onderdeel tot onderdeel zeer voorspelbaar is.

Toepassingen & materialen

Inductieharden is een warmtebehandelingsproces dat wordt uitgevoerd om de mechanische eigenschappen in een gelokaliseerd gebied van een ijzerhoudend component te verbeteren. Het resulterende geharde oppervlak verbetert de slijtvastheid en vermoeiingsweerstand, evenals de sterktekenmerken.

Typische toepassingen van inductieharden omvatten tandwielen, assen, nokken, stansdelen en spindels, veelal symmetrische onderdelen. Inductieharden wordt gebruikt om een specifiek deel van een onderdeel te versterken. Oppervlakteharden van specifieke gebieden op enkelstuks onderdelen.

• Koolstofstaal
• Gelegeerde staal
• Roestvrij staal (martensitisch)
• Poedermetaal
• Gietijzer
• Grauw gietijzer
• Nodulair gietijzer
• Smeedbaar gietijzer

Inductieharden: procesdetails

Inductieharden is een proces dat wordt gebruikt voor het oppervlakteharden van staal en andere gelegeerde componenten. De onderdelen die met warmte behandeld moeten worden, worden in een koperen spoel geplaatst en vervolgens boven hun transformatietemperatuur verwarmd door een wisselstroom op de spoel toe te passen. De wisselstroom in de spoel wekt een wisselend magnetisch veld op binnen het werkstuk, wat ervoor zorgt dat het buitenoppervlak van het onderdeel opwarmt tot een temperatuur boven het transformatiebereik.

De componenten worden door middel van een wisselend magnetisch veld verwarmd tot een temperatuur binnen of boven het transformatiebereik, waarna ze onmiddellijk worden afgekoeld. Het betreft een elektromagnetisch proces waarbij een koperen inductiespoel gebruikt wordt, die gevoed wordt met stroom met een specifieke frequentie en een bepaald vermogen.