Wat we doen
Harden en temperen (atmosfeer/vacuüm)
Oppervlakteharding is het proces waarbij het oppervlak van een metaal wordt gehard door elementen in het oppervlak van het materiaal te brengen, waardoor een dunne laag van een hardere legering wordt gevormd.
In combinatie met een daaropvolgende uitharding kunnen de gewenste eigenschappen van de componenten worden aangepast aan de toepassing.
Onze hardingsdiensten (afschrikken en temperen)
Neutraal harden
Een warmtebehandeling die gebruikt wordt om een hoge hardheid en sterkte in staal te verkrijgen, en die bestaat uit austenitiseren, blussen en temperen, teneinde een getemperde martensiet- of bainietstructuur te behouden.
Koudharden
Het gecontroleerd harden van onderdelen met nauwe toleranties, zoals tandwielen, in klemmatrijzen. Dit zorgt voor een goede maatvastheid en een gelijkmatige verharding.
Inductieharden
Oppervlaktehardingsproces dat de slijtvastheid, oppervlaktehardheid en vermoeiingslevensduur verhoogt via een geharde oppervlaktelaag, terwijl de kernmicrostructuur onaangetast blijft.
Dubbel harden
Een behandeling waarbij een onderdeel twee volledige hardingsbewerkingen ondergaat, of eerst een gloeiproces gevolgd door een hardingsproces.
Onze austemper- en marquenchdiensten
Ausbay-afschrikken
Een afschriktechniek die de resterende interne spanningen en vervormingen vermindert die het gevolg zijn van ongelijkmatige transformatie en thermische schokken, die kenmerkend zijn voor conventionele afschrikken in olie.
Austemperen
Een warmtebehandelingsproces voor ijzerhoudende metalen met een gemiddeld tot hoog koolstofgehalte, waarbij een metallurgische structuur ontstaat die bainiet wordt genoemd en die wordt gebruikt om de sterkte en taaiheid te vergroten en vervorming te verminderen.
Martensietharding/afschrikken
Onderbroken afschrikken van staal, bij een temperatuur net boven de martensitische fase. Vertraagde afkoeling egaliseert de temperatuur en minimaliseert vervorming, scheurvorming en restspanning.
Temperen
Temperen is een warmtebehandelingsproces bij lage temperatuur dat gewoonlijk wordt uitgevoerd na een hardingsproces om een gewenste verhouding tussen hardheid en taaiheid te bereiken.